Every day is a different day

Maria Dabrowski
(2009)

Niemand weet waar hij woont, ze noemen hem ‘the free man’. In Every day is a different day probeert Maria Dabrowski (1988) onder de huid van Memed te kruipen, een vluchteling uit Iran. Al ruim tien jaar leid hij een illegaal leven in Utrecht. Na een eerste ontmoeting in een Turks koffiehuis, raakt ze nieuwsgierig naar wat er achter zijn stoïcijnse, gesloten uiterlijk schuilgaat.

Tijdens het eerste gesprek waarin ze ook naar Memeds verleden vraagt, blijkt al snel dat hij zijn verleden wil vergeten. Hij zegt dan ook; ‘Happy is for everyone, pain is for me’. Proberend in het nu te leven en in ontkenning van zijn verleden, komt hij vast te zitten. De wanhoop die daaruit voortkomt probeert hij te onderdrukken door zijn zogenoemde echte ‘vrijheid’ die zich uit in zwart werken en in de roes die hij zichzelf permitteert met het gebruik van drank en drugs. Er knaagt iets aan hem, maar één ding staat rotsvast: naar Iran kan hij niet meer terug. In de bijgaande tekst is te lezen hoe de fotografe langzamerhand deel uit begint te maken van Memeds leven en hoe zij omgaat met de onbegrijpelijkheid en ongrijpbaarheid van zijn bestaan.